اخبارسیاستتبصره و مرور بر مطبوعات

زمستان دشوار و سیاسی ساختن کمک ها با افغانستان

کابل 26 جدی باختر
تبصره:
زمستان امسال سرد و سخت است؛ زمستانی که سردی هوا در آن نسبت به دهه‌های اخیر بی‌سابقه بوده‌است.
مبصر آژانس باختر مینگارد؛ در چنین یک وضعیت، آنچه مایه تأسف است اخباری ناگواری است که از مرگ و میر هموطنان ما در بخش های از کشور به گوش می رسد، اخبار که نشان می دهد شماری از هموطنان ما شامل زنان و کودکان از اثر سردی هوا و یا بندش راه و گیر ماندن در میان برف و باران جانش را از دست داده اند.
اخباری که برای ما از تلف شدن مواشی و سخت شدن اقتصاد روستایان می گوید، اخباری که نشان می دهد، با سرد شدن بیشتر هوا و بارندگی، راه مواصلاتی بسته شده اند و مردم در تنگنای اقتصادی قرار گرفته اند، وضعیت چنان است که دیگر نمی توان از فقر مردم گفت بل می توان گفت دیگر مردم در مانده شده اند.
در چنین شرایط مردم افغانستان به دستگیری و معاونت نیاز داشتند، لازم بود که نهاد های مدد رسان دور از دغدغه های سیاسی در کنار مردم ما می بودند و مردم ما را که چهل و چند سال جنگ، هست و بود شان را از آنان گرفته است کمک می کردند، مگر با تأسف این مؤسسات و نهاد ها در افغانستان یا فعالیت شان را کاملا متوقف کرده اند و یا هم آن را به گونه یی قابل ملاحظه کاهش داده اند .
اما آن چه این زمستان را برای ما افغانان سخت کرده است ، سیاسی ساختن کمک ها است، مسئله‌ یی که تاوانش را مردم ما می‌دهند.
مؤسسات و نهادهای کمک کننده خارجی که شعار کمک با مردم افغانستان را سر می دادند، با بهانه ها و توجیه سازی های نامعقول فعالیت شان را در افغانستان متوقف کردند، در حالی که کمک های بشری مقطع یی و قید شده نیستند، روی وابستگی ها کار نمی کنند و خود را دچار دغدغه سیاسی هم نمی سازند.
در شرایط دشوار کنونی نیاز به این بود که مؤسسات امداد رسان حضور فعال در افغانستان می داشتند که با تأسف ندارند، این نشان می دهد که این مؤسسات روی یک خط معین و کشیده شده حرکت می کردند و تنها مسیری را دنبال می کردند که برای آنان نشانی شده بود.
این نشان می دهد، مؤسسات و نهاد های ظاهراً مدد رسان که با شعارهای رنگین حمایت از مردم نادار روی صحنه ظاهر شدند، دوستان نیمه راه بودند که غیر از همکاری با مردم افغانستان برنامه های دیگری در سر داشتند.
عملکرد نیمه و نا تمام نهاد های مدد رسان یک مسئله را وضاحت بخشید که به بیگانه گان نمی توان اعتماد کرد، بل این افغانان اند که باید در کنارهم ایستاده شوند و از یک دیگر در این روز های دشوار حمایت کنند.
فراموش نشود آنچه افراد یک جامعه را به هم متصل می‌کند و اجتماع انسانی را تشکیل می‌دهد و افراد در کنار هم قرار می‌گیرند، تا جامعه شکل پیدا کند، محبت و احساس مسئولیت اجتماعی است نه این که به دیگران غم دل گویم.
واقعیت تلخ امروز در کشور این است که بخشی زیادی از مردم ما با دشواری های جدی مواجه اند، در حالی که هستند مردمانی که در وضعیت بهتر و یا حداقل قرار دارند.
حکم انسانی این است که ما باید در خیر و شر با هم وحدت و انسجام داشته‌باشیم، درد و خوشی خود را تقسیم کنیم، مهربانی، و درک وضعیت برادر مؤمن و احساس مسئولیت نسبت به همدیگر توصیه‌ یی است که اسلام عزیز ما را به آن ارشاد فرموده است.
چه خوب است که ما خود در کنار یک دیگر باشیم ، آنانی که توانمند اند با کاهش مصارف شان به داد یک هموطن نیازمند دیگرشان برسند، در مصرف و پرداخت شان، درست و منطقی باشند، ارزش های انسانی و معنوی را بیشتر پاسبانی بدارند وبه جای التماس برای حضور بیگانه گان، خود نیازمندی های خود را بر آورده سازیم، تا بنده هدایت شده خدای بی نیاز باشیم.
روز های دشواری پایندی نیست، مردم صبور افغانستان، دشواری های کنونی را آزمون دیگر در برابر خود میدانند که بدون شک در مهار آن موفق خواهند بود. تحلیل سیاسی

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا